What's Happening: Living in Transition

Dat we als ACI graag buiten de muren van onze onderwijsinstelling treden is geen nieuws. Dat we daarbij  zowel op locatie lesgeven als met instellingen uit het werkveld samenwerken is dat ook niet. Wat wel nieuw is, is dat mensen van buiten kunnen aansluiten bij onze lessen. En dat is de bedoeling tijdens de lessen Living In Transition.

Sven Maas en ik geven samen het vak ‘Living in Transition’. Een vierdejaars specialisatievak voor studenten International Lifestyle Studies binnen de sector Living, dat gaat over nieuwe initiatieven in de stedelijke leefomgeving. Mensen die het net even anders doen en buiten de oude top-down hiërarchie van de overheid en stedenbouw durven treden. Een plek die deze beweging in Tilburg ondersteunt is de Kennismakerij in de Spoorzone, een vooruitgeschoven post van de bibliotheek die in aanloop naar de komst van de ‘bieb’ naar de LOC-hal alvast aan het pionieren is geslagen. Vanuit de Kennismakerij wordt  onder andere het Tilburgs netwerk van Stadsmakers en Initiatiefnemers ondersteund op het gebied van kennisdeling en netwerk. Dat maakte de Kennismakerij in mijn ogen een ultieme favorite meetingplace voor Living: In transition.

Programmamaker Anneroos Goosen was dat meteen met me eens en zag de meerwaarde van onze lessen op haar locatie. Wel wilde zij daarin meteen een stapje verder gaan: in een economie waarin kennisdelen steeds belangrijker wordt, wilde zij graag dat wij onze kennis in ruil voor het gebruik van de locatie zouden gaan delen met de achterban van de Kennismakerij. Daarmee werd ons nieuwe specialisatievak meteen een pilot in het project ‘Kenniskans’ van Bibliotheek Midden-Brabant. En dat betekende een interessant experiment dat de slogan ‘The World is our Classroom’ een nieuwe dimensie geeft.

Inmiddels is ons vak een aantal weken bezig, en het had niet beter kunnen lopen. Vanaf de start van het vak waren er meteen dertien extern geïnteresseerden en in de loop van de weken groeide het aantal externe deelnemers gestaag. Een klein groepje is iedere week aanwezig, maar ook schuiven er wekelijks nieuwe mensen aan. En dat zijn mensen van verschillende achtergronden: architecten, kunstenaars, landschapsarchitecten, mensen die vanuit een persoonlijke interesse aanschuiven. Best spannend, want dit zijn mensen die dagelijks bezig zijn met de materie waar onze lessen over gaan. En wie is hier dan de expert? Wij als docent of misschien zij? Al snel bleek deze spanning onnodig, want in de praktijk leverde de mix aan studenten en externen een interessante dynamiek op.

De aanwezigheid van externe cursisten geeft de lessen veel extra diepgang, want onze lesstof gaat leven door aanvullingen uit de praktijk. Ook worden er gerichte vragen gesteld door mensen die al jaren in de praktijk werken. Het geeft ons als docenten meer scherpte, en de studenten inzicht in hoe de theorie met de praktijk is verweven.

En het mooie is dat beide groepen studenten dat ontzettend waarderen. Al in de eerste les kwamen er studenten naar me toe om te vertellen dat ze de interactie tussen externe cursisten en medestudenten zo inspirerend vonden. Dat vind ik bijzonder. Zo vaak krijg ik geen complimenten van mijn studenten. En meteen daarna kwam van twee studenten de mooiste vraag die ik me kan wensen: of ze de volgende keer hun vader misschien mee mochten nemen. Want die deed iets met transities, en die vond dit vast ook interessant. Een groter compliment kan je mij als docent haast niet geven.  Living: In Transition is bijna ten einde, maar de samenwerking met de Kennismakerij is dat zeker niet, als het aan mij ligt. Een mooie eerste stap in het verder verweven van onze opleiding met de stad, in het delen van kennis en het samenwerken met het veld! Dankzij de studenten, dankzij de vele enthousiaste externe cursisten en niet in de laatste plaats dankzij het briljante idee van de Kennismakerij.